شهرکرد خ فردوسی شمالی جنب مجتمع فرهنگیان مصباح 3 طبقه اول واحد 104
چکیده
از آنجایی که حل اختلافات در محیط خانواده در مفهوم متعارف آن با رویکرد دینی آن دارای تفاوتهایی میباشد و منشأ آثار مختلفی در سطح جامعه میگردد. بر اساس چنین ضرورتی مقاله حاضر در صدد تبیین مبانی دینی این موضوع و تطبیق آن در قوانین موضوعه میباشد. این پژوهش با رویکرد توصیفى- تحلیلی تدوین شده است و جمع آورى اطلاعات آن از طریق بررسى اسنادى و فیش بردارى و بهره گیرى از منابع کتابخانه اى و پژوهشى صورت گرفته است. حل اختلافات با استفاده از روشهای مسالمتآمیز مورد تأکید آیات مختلف قرآن و روایات معتبر فریقین میباشد. با تتبع و تحقیق در آیات شریفه قرآنی و روایات معتبر استنباط میگردد که قرآن کریم جهت حل اختلافات خانواده ، راهکارهای مختلفی را مورد توصیه قرار داده است تا بدین سبب موجبات تحکیم خانواده تضمین گردد. یکی از مهمترین و موثرترین آن راهکارها ، موضوع اصلاح ذاتالبین است. اصلاح ذات-البین ،یک وظیفهی عمومی تلقی گردیده که همگان در برابر آن دارای مسئولیت میباشند بدین جهت آیات شریفهی قرآنی آنرا از اسباب لطف و رحمت الهی قلمداد نموده است. این الگوی کاربردی در رسیدگیهای قضایی منشأ آثار مختلفی میگردد و از حجم گسترده پرونده-های قضایی میکاهد که از آن با عنوان قضازدایی ،تعبیر آورده میشود . بر اساس مبانی فقهی بویژه ادله قرآنی، تلاشهایی که در جهت سازش وحل اختلاف بین طرفین دعوی انجام میشود، بهتراز پیمودن راههای کیفری تلقی گردیده میگردد.
صالحی,عباسعلی . (1400). مسئولیت افراد در تحقق اصلاح ذات البین از منظر قرآن کریم با تأکید بر قوانین موضوعه. پژوهشنامه فرهنگ و معارف دینی, 2(1), 117-126.
MLA
صالحی,عباسعلی . "مسئولیت افراد در تحقق اصلاح ذات البین از منظر قرآن کریم با تأکید بر قوانین موضوعه", پژوهشنامه فرهنگ و معارف دینی, 2, 1, 1400, 117-126.
HARVARD
صالحی عباسعلی. (1400). 'مسئولیت افراد در تحقق اصلاح ذات البین از منظر قرآن کریم با تأکید بر قوانین موضوعه', پژوهشنامه فرهنگ و معارف دینی, 2(1), pp. 117-126.
CHICAGO
عباسعلی صالحی, "مسئولیت افراد در تحقق اصلاح ذات البین از منظر قرآن کریم با تأکید بر قوانین موضوعه," پژوهشنامه فرهنگ و معارف دینی, 2 1 (1400): 117-126,
VANCOUVER
صالحی عباسعلی. مسئولیت افراد در تحقق اصلاح ذات البین از منظر قرآن کریم با تأکید بر قوانین موضوعه. فرهنگ ومعارف دینی, 1400; 2(1): 117-126.