امروزه دین به عنوان یکی از نهادهای اساسی زندگی اجتماعی، نقش مهمی را در پایداری خانواده ها به عنوان هسته بنیادی زندگی اجتماعی ایفا می کند. مطالعه حاضر به بررسی تاثیر میزان دینداری بر پایداری خانواده در بین مردان و زنان متاهل شهر یاسوج پرداخته است. روش این تحقیق کمی و شیوه مورد استفاده در آن از نوع پیمایش است. جامعه آماری زنان و مردان متاهل شهر یاسوج هستند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه دینداری گلارک و استارک و در مورد پایداری خانواده از پرسشنامه الگوی ارتباطات خانواده ریچی و فیتزپاتریک (1990) استفاده شده که بین نمونه ای 400 نفری از آنها به صورت اینترنتی جمع آوری شده است. برای بررسی فرضیه های اصلی تحقیق از تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری واریانس محور و نرم افزار Smart PLS استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داده اند میزان دینداری اثر مثبتی بر پایداری و کارآمدی خانواده ها دارد با افزایش دینداری میزان پایداری خانواده ها نیز افزایش می یابد به طوری که سطح معناداری برابراست با00/ شد و ضریب رگرسیون استاندارد اثر دینداری بر پایداری خانواده بر حسب محاسبات انجام شده برابر است با 0.241.شد. در مجموع حدود 6 درصد از تغییرات پایداری خانواده توسط دینداری افراد تبیین می شود. همچنین یافته های نشان داده اند میزان دینداری و پایداری خانواده در بین زنان و مردان متاهل تفاوت معناداری ندارند.