با انتقال خلافت از امویان به عباسیان دیری نپایید علویان که در آرزوها و آرمانهای خود ناکام مانده بودند و فشارهای سیاسی و ظلم و ستم حاکمان جدید آنان را از دستیابی به عدالت نا امید ساخته بود ، برای احیای حقوق از دست رفته خویش دست به قیام زدند . یکی از مهمترین این قیامها توسط محمدبن قاسم صوفی در طالقان علیه خلافت عباسی ایجاد شد.محمد بن قاسم صوفی در آغاز میلی به قیام نداشت و بیشتر به تحریک حاجیان خراسان به قیام دعوت شده بود. هدف از این تحقیق آن است که با استفاده از منابع کتابخانه ای و بصورت توصیفی و تحلیلی به بررسی و تبیین و تحلیل کارکرد مدیریت و رهبری محمدبن قاسم صوفی پرداخته و به این سوال اساسی پاسخ دهد که رهبر صوفی دارای چه کارکردی از مدیریت و رهبری در قیام علیه خلافت عباسی بوده و کدام یک از مولفه های مهم و تاثیر گذار در شدت و ضعف مدیریت و رهبری این جنبش اثرگذار بوده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ویژگی های شخصیتی و رویکردها و استراتژی های نسبتا ضعیف و نامناسب محمد بن قاسم صوفی از عوامل تضعیف مدیریت و رهبری در قیام بوده و باعث شد که محمدبن قاسم صوفی نتواند کارنامه مطلوبی از نظر مدیریت و رهبری در قیام از خود برجای بگذارد.