هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی بهداشت روانی دانشجویان بر اساس نقش تجارب معنوی و شفقت به خود بود. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دختر و پسر دانشگاه فرهنگیان بیرجند در نیمسال دوم تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آن‌ها 300 نفر (178 پسر و 122 دختر) با روش نمونه‌گیری تصادفی-خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌های استاندارد بهداشت روانی Goldberg(1970)، شفقت به خود Neff(2003) و تجارب معنوی Underwood & Tresi(2002) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام در نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند.تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین تجارب معنوی و بهداشت روانی رابطه مثبت و معنادار (r=0.648)، بین تجارب معنوی و شفقت به خود رابطه مثبت و معنادار (r=0.520) وجود دارد. همچنین بین شفقت به خود و بهداشت روانی نیز رابطه مثبت و معناداری (r=0.720) مشاهده شد (P<0.01). تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نشان داد که مجموعاً دو متغیر تجارب معنوی و شفقت به خود توانستند 46درصد از واریانس بهداشت روانی دانشجویان را پیش‌بینی کنند. تجارب معنوی و شفقت به خود نقش مهمی در ارتقاء بهداشت روانی دانشجویان ایفا می‌کنند. بنابراین، تقویت این مؤلفه‌ها در قالب برنامه‌های آموزشی و مداخلات روان‌شناختی می‌تواند به بهبود سلامت روانی دانشجویان کمک کند.