جهان- محلی شدن، رشد عرصه ی جهانی با ارزش های محلی را در زندگی روزمره مدیریت می کند. هدف جهان- محلی شدن، تثبیت ارزش های جهانی از یک سو و حفاظت از فرهنگ محلی از سوی دیگر است.آنچه مسلم این است که ورود رسانه ها و وسایل ارتباطی جدید مانند اینترنت، موبایل و تجهیزات و امکانات ارتباطی دیگری که فراهم ساخته، فضای فرهنگی همه جوامع را تحت تاثیر خود قرار داده است. یکی از پیامدهای این پدیده ،جهان- محلی شدن است.در این مقاله با استفاده از روش اسنادی و بررسی نظریه ها و دیدگاه های معتبر در این زمینه ،تاثیر جهان-محلی شدن بر هویت و ارزش های فرهنگی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. برآیند این بررسی نشان می دهد که ،بومی- جهانی شدن ، بر حفظ هویت بومی و ملی تاکید می کند. نگاه بومی گرایی که موجب غلبه ی خود بر دیگری و یا هضم دیگری در خود می شود، بر نوعی فرایند عقلانیت گرای انتخاب گر تاکید می کند. این نوع بومی- جهانی گرایی، نه تنها از مواجهه با سایر فرهنگ ها هراس ندارد بلکه همچون ثروتمندی مقتدر در مواجهه با دیگران، بر بالندگی و تجربه ی خود می افزاید. در این مسیر ، همچنان هویتی که از بدو تولد گرفته اند تداوم می یابد، هرچند شدت و حدت آن کمی کاهش یابد. هویت ایرانی ناشی از زمینه های چند بعدی خانوادگی نیز در عصر جهانی شدن یک هویت چند بعدی است.