در میان سخنان و احادیث چهارده معصوم (ع)، ارزشمندترین واژهها در قالب دعا به دست ماه رسیده است، مجموعه دعاهایی که از پیامبر اکرم (ص) و امامان معصوم (ع) برای مناجات با خداوند رحیم در ماه مبارک رمضان صادر شده، گنجینه ارزشمندی است که چگونگی دعاکردن در این ماه عزیز را به ما مسلمانان میآموزد. آنچه در پژوهش حاضر موردنظر است، بررسی درخواستها و حقایق مطرح شده در این ادعیه و ارتباط مضامین آنها با آیات قرآن کریم است. آیا آنچه در دعاهای ماه رمضان مطرح گردیده، اشاراتی به پیامهای خدا در قرآن مجید دارد؟ آیا بین این دعاها و عملکردن به فرامین الهی در قرآن ارتباط منطقی وجود دارد؟ آیا میتوان این دعاها را تکمیلکننده اعمال عبادی این ماه بهعنوان ظرف نزول قرآن و فرصت ویژه تقرب بندگان به خدا در نظر گرفت؟ این پژوهه به شیوه تحلیل محتوا صورت پذیرفته و نتایج نشان میدهد بین ادعیه مأثور از پیامبر اکرم (ص) و اهلبیت (ع) با مفاهیم عالی قرآن کریم بهعنوان معجزه جاویدان الهی هماهنگی کاملی در موضوع و محتوا وجود دارد و مضامین این ادعیه با کلام الله مجید مطابقت دارند و استناد ساختاری و محتوایی آنها صحیح میباشد.
