دانشگاه شهرکرد پ‍‍‍ژوهش‌نامه فرهنگ و معارف دینی 2716-9618 5 2 2026 01 21 گونه‌شناسی راهبردهای پروپاگاندایی علیه گفتمان تبیینی پیامبر اسلام(ص) در قرآن 75 94 11967 10.22034/rjcis.2025.15391.1160 FA رضا نصرآزادانی دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن وحدیث، دانشکده اصول الدین قم، دانشگاه بین المللی علامه عسکری، قم، ایران احمد عابدی دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، ایران حسین شریف عسکری استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده اصول الدین، دانشگاه بین المللی علامه عسکری، قم، ایران Journal Article  در چارچوب نظری «جنگ شناختی»، پروپاگاندا مثابه فرآیندی راهبردی برای مدیریت ادراک و جهت‌دهی به افکار عمومی از طریق مکانیسم‌های اقناعی تعریف می‌شود. یکی از کاربردهای سلبی این پدیده، مشروعیت‌زدایی از گفتمان‌های وحیانی و تبیینی پیامبران الهی، به‌ویژه پیامبر خاتم(ص)، بوده است. این پژوهش با روش توصیفی‌تحلیلی و با اتکا به داده‌های قرآنی، سیزده گونه از راهبردهای پروپاگاندایی کفار و مشرکین را، در تقابل با گفتمان تبیینی پیامبر اسلام(ص)، مورد واکاوی و تحلیل قرار داده است که عبارتند از: 1. فراگیری قرآن از بشر؛ 2. افترا به خداوند؛ 3. ایجاد خدشه در عدالت پیامبر؛ 4. زودباوری؛ 5. ادعای جادوزدگی؛ 6. اتهام به سحر و جادوگری؛ 7. نسبت دادن جنون؛ 8. توصیف به کذاب و دروغگویی؛ 9. متهم کردن به دیدن خواب‌های آشفته؛ 10. نسبت شاعری؛ 11. افسانه‌پنداری وحی؛ 12. اتهام کهانت؛ 13. انتساب فال بد و شومی. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که قرآن کریم، در مواجهه با این راهبردها، به‌شیوه‌ای منطقی و نظام‌مند به دفاع همه‌جانبه از حرمت نبوت برخاسته و با ارائه پاسخ‌های متقن و دلالت‌های برهانی، هر یک از این ادعاها را باطل کرده است.<br> <br>  https://rjcis.sku.ac.ir/article_11967_885b09b2268bb141018ce1d96fe82a7e.pdf