دانشگاه شهرکرد پ‍‍‍ژوهش‌نامه فرهنگ و معارف دینی 2716-9618 1 2 2018 11 22 Social Tolerance in the Quran and the Sire of the Infallible مدارای اجتماعی در قرآن و سیره معصومین(علیهم السلام) 11117 FA ولی الله نصیری مسعود قنبری Journal Article Tolerance means grace, tolerance, softness and in words, means avoiding conflict with a person for the sake of his evil. Allah Almighty, in the Holy Quran, mentions tolerance as blessing. Tolerance has a very important place in the life of the family and the human community. If one does not confer with others and, in hardship and hardship, treats others with anger and anger, he will strike both social trust and his moral and moral well-being. Tolerance has a very constructive role in the family and social life of man. Life is full of misfortunes that human beings go with. If a person does not endow the building with tolerance and, in difficulty and ruggedness, treats others with cruelty and violence, it will harm both social and moral well-being. The purpose of this research is to study the different domains of tolerance in Imams. For data collection, the library method has been used and the data are analyzed using descriptive method and content analysis. The results of this discussion They include: in the virtue of tolerance, there are many virtues, such as humility and humiliation, selfishness, patience and self-restraint, anxiety, lack of vengeance, avoidance of anger, avoidance of war, avoidance of indignation and attentiveness. These moral and educational virtues are an example of the traits that bring man in high and high grades in the world and the Hereafter. مدارا به معنای لطف، تساهل، نرمی و در لغت، به معنای دوری از درگیری با فرد به خاطر شر اوست. خداوند متعال، در قرآن کریم، از مدارا، به عنوان برکت و رأفت خود یاد کرده است. مدارا جایگاه بسیار مهمی در حیات خانواده و اجتماع آدمی دارد. اگر انسان با دیگران مدرا نکند و در سختی‌ها و ناگواری‌ها، با دیگر افراد با عصبانیت و خشم رفتار کند، هـم بـه اعتماد اجـتـمـاعـى و هـم بـه صحت تربیتی و اخلاقى خود ضربه خواهد زد. مدارا نقش بسیار سازنده‌ای در زندگی خانوادگی و اجتماعی انسان دارد. زنـدگـى پر از ناگواری‌هایى است که انسان با آن رو برو مى‌شود. اگر انسان بنا را بر مدارا کردن با مردم نگذارد و در مشکلات و ناهمواری‌ها، با دیگران به تندى و خشونت رفتار کند، هـم بـه اعـتـبـار اجـتـمـاعـى و هـم بـه سلامت دینى و اخلاقى خود لطمه خواهد زد. هدف در این پژوهش، بررسی حیطه‌های مختلف مدارا در سیر? امامان (ع) است که برای جمع‌آوری اطلاعات، از روش کتابخانه‌ای استفاده شده و داده‌ها با استفاده از روش توصیفی و تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصل از این بحث عبارتند از: در فضلیت مدارا، بسیاری از فضایل مانند خضوع و خشوع، نوع‌دوستی، صبر و خویشتن‌داری، کظم غیظ، نداشتن کینه‌توزی، دوری از خشم، دوری از جنگ، دوری از ناسزا‌گویی و سهل گیری وجود دارد. این فضایل اخلاقی و تربیتی نمونه‌ای از صفاتی است که انسان را در دنیا و آخرت به رتبه‌های والا و درجات ارزشمند می‌رساند.